Aandoening
Klacht en ziekte : Blaasontsteking
Wat is blaasontsteking

Een blaasontsteking is een onsteking van het slijmvlies van de blaas door bacteriën. Vaak gaat het om bacteriën die in de darm leven en via de plasbuis in de blaas terechtkomen. Daar veroorzaken ze dan een ontsteking.

Omdat de plasbuis bij vrouwen korter is dan bij mannen, krijgen vrouwen gemakkelijker een blaasontsteking. Tijdens het vrijen kunnen bacteriën in de plasbuis komen. Daarom krijgen vrouwen soms een blaasontsteking na het vrijen.

Hoe kunt u blaasontsteking herkennen?

U moet vaker plassen, maar per keer plast u minder. Het plassen is pijnlijk of branderig. De urine kan troebel zijn of er kan bloed in zitten. U kunt ook pijn hebben in de onderbuik. Een blaasontsteking geeft geen koorts.

Wat kunt u zelf doen aan blaasontsteking
  • Zorg dat u veel drinkt.
  • Stel het plassen niet uit.
  • Plas de blaas helemaal leeg, vooral na het vrijen.
  • Warm ondergoed of vitamine C helpt niet tegen een blaasontsteking.

Neem contact op met uw huisarts als u koorts krijgt of ziek wordt.

Kijk voor meer informatie in de patiëntenbrieven van het Nederlands Huisartsen Genootschap:
Blaasontsteking
Blaasonsteking bij het kind

Bron: Nederlands Huisartsen Genootschap
Laatst bijgewerkt: 4 oktober 2005



Welke geneesmiddelen kunnen worden gebruikt bij blaasontsteking?

Antibacteriële middelen
Antibacteriële middelen werken tegen infecties veroorzaakt door bacteriën, zoals blaasontstekingen. Het is van belang dat de kuur geheel wordt afmaakt.

Afhankelijk van het soort bacterie en de ernst van de ontsteking wordt een bepaald antibacterieel middel voorgeschreven.

  • Nitrofurantoïne doodt bacteriën, doordat het ingrijpt op de energiehuishouding van de bacteriën. Het komt na inname vrij snel via de nieren in de urine terecht. Daarom is het erg geschikt bij infecties van de urinewegen, zoals een blaasontsteking. Nitrofurantoïne wordt gebruikt bij eenvoudige blaasontstekingen. Nitrofurantoïne wordt ook gebruikt om urineweginfecties te voorkomen bij mensen die vaak, meer dan drie keer per jaar, blaasontstekingen hebben.
  • Fosfomycine blokkeert een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei, waardoor de bacterie afsterft. Fosfomycine wordt gebruikt bij eenvoudige blaasontstekingen.
  • Trimethoprim doodt vele soorten bacteriën. Het dringt door in de bacterie en verhindert de aanmaak van een voor de bacterie essentiële stof. Hierdoor sterft de bacterie af. Trimethoprim wordt gebruikt bij eenvoudige blaasontstekingen. Trimethoprim wordt ook gebruikt om blaasontstekingen te voorkomen bij mensen die vaak, meer dan drie keer per jaar, blaasontstekingen hebben.
  • Amoxicilline doodt vele soorten bacteriën en heeft een goede opname in het lichaam. Het blokkeert een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei waardoor de bacterie afsterft. Amoxicilline kan gebruikt worden bij blaasontstekingen als nitrofurantoïne en trimethoprim niet in aanmerking komen. Bij sommige patiënten wordt amoxicilline afgebroken door bacteriën zodat het zijn werking niet meer kan doen. Clavulaanzuur gaat dit tegen en verbetert zo het effect van amoxicilline. Voorbeelden zijn amoxicilline, amoxicilline in combinatie met clavulaanzuur.
  • Antibiotica van het sulfonamide-type zijn middelen die vele soorten bacteriën doden. Ze dringen door in de bacterie en verhinderen de aanmaak van een stof die essentieel is voor de bacterie. Hierdoor sterft de bacterie. Sulfonamiden worden gebruikt bij blaasontstekingen als nitrofurantoïne, trimethoprim en amoxicilline niet in aanmerking komen. Voorbeeld is sulfamethoxazol in combinatie met trimethoprim.
  • Chinolon-antibiotica zijn middelen die de groei van vele soorten bacteriën remmen. Ze blokkeren een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei. Hierdoor kan de bacterie zich niet meer vermenigvuldigen en sterft af. Chinolon-antibiotica worden gebruikt bij blaasontstekingen door bacteriën die niet gevoelig zijn voor bovenstaande middelen. Voorbeelden zijn ciprofloxacine, levofloxacine, norfloxacine, ofloxacine en pipemidinezuur.
  • Tetracycline-antibiotica zijn middelen die de groei van vele soorten bacteriën remmen. Ze remmen de eiwitaanmaak van de bacterie. Een bacterie die geen eiwit kan aanmaken kan zich niet meer vermenigvuldigen en sterft af. Tetracycline antibiotica worden gebruikt bij urineweginfecties door bacteriën die niet gevoelig zijn voor bovenstaande middelen. Voorbeelden zijn doxycycline, minocycline en tetracycline.
  • Cefalosporine-antibiotica zijn middelen die vele soorten bacteriën doden. Ze blokkeren een eiwit dat een belangrijke rol speelt bij de bacteriegroei, waardoor de bacterie afsterft. Cefalosporine-antibiotica worden gebruikt bij blaasontstekingen door bacteriën die niet gevoelig zijn voor bovenstaande middelen. Voorbeelden zijn cefotaxim, cefuroxim en cefalexine.

Flucytosine
Flucytosine wordt gebruikt bij een blaasontsteking die wordt veroorzaakt door de gist Candida. Flucytosine verhindert dat de Candida-gist eiwitten aanmaakt. Om te groeien heeft de gist eiwitten nodig. Hierdoor sterft de Candida-gist.

Estriol
Estriol is een oestrogeen, een vrouwelijk geslachtshormoon. Bij sommige vrouwen ontstaan blaasontstekingen door een te kort aan oestrogeen na de menopauze. Estriol kan worden gebruikt om deze blaasontstekingen te voorkomen bij vrouwen die hier vaak, meer dan drie keer per jaar, last van hebben.

Estriol vult de hoeveelheid oestrogenen aan in het slijmvlies van de vagina en herstelt de natuurlijke balans van voor de menopauze. Hierdoor krijgen bacteriën, die blaasontsteking veroorzaken, geen kans. Voorbeelden zijn estriol vaginale zetpil, estriol vaginale crème en estriol tabletten.

Dimethylsulfoxide (DMSO)
Dimethylsulfoxide wordt gebruikt bij chronische blaasontstekingen, waarbij antibiotica niet helpen. Het helpt, bij sommige mensen, de verschijnselen van de ziekte te verminderen.

Laatst gewijzigd : 13-11-2014


De informatie over bovenstaande aandoening is geschreven door het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG). Het onderdeel over de medicijnen die bij de aandoening kunnen worden gebruikt, is geschreven door het Geneesmiddel Informatie Centrum van de KNMP. Hoewel bij het opstellen van de tekst uiterste zorgvuldigheid is betracht, zijn het NHG en de KNMP niet aansprakelijk voor eventuele schade die zou kunnen voortvloeien uit enige onjuistheid in deze tekst.

  • Medicijnen bij
Doe de risicotest Diabetesfonds
Sluiten