Aandoening
Klacht en ziekte : Te snelle schildklierwerking
Wat is te snelle schildklierwerking

De schildklier werkt voor het lichaam als een thermostaat. De schildklier maakt namelijk een hormoon dat het tempo bepaalt van vele processen in het lichaam. Een te snel werkende schildklier kan dan ook vele verschillende klachten geven. Als de schildklier te veel schildklierhormoon maakt, heet dat hyperthyreoïdie.

Een te snel werkende schildklier kan verschillende oorzaken hebben:

  • ziekte van Graves (of Basedow): dit is een auto-immuunaandoening. Dat betekent dat de afweercellen het eigen lichaam aanvallen, in dit geval de schildklier. Waarom dit bij sommige mensen ontstaat, is onbekend;
  • ziekte van Plummer: hierbij wordt de schildklier te groot (struma) en gaat hierdoor te veel schildklierhormoon maken;
  • toxisch adenoom: hierbij is sprake van een goedaardige knobbel in de schildklier die te snel werkt.


In het algemeen komt een te snel werkende schildklier vooral voor bij vrouwen, vaak tussen 25 en 50 jaar.

Hoe kunt u te snelle schildklierwerking herkennen?

U heeft last van hartkloppingen, afvallen, zweten, een gejaagd gevoel, trillen, spierzwakte, diarree of u bent snel geïrriteerd. Soms (bij de ziekte van Graves) heeft u ook oogklachten: ogen die groter lijken dan normaal, of oogleden die u moeilijk kunt sluiten. U kunt last krijgen van onregelmatige hartkloppingen (een hartritmestoornis).

Wat kunt u zelf doen aan te snelle schildklierwerking

Als u deze klachten herkent, neem dan contact op met uw arts. De diagnose wordt gesteld met behulp van een bloedonderzoek. Soms verminderen de klachten als u wat meer rust neemt. U kunt hier zelf niets aan doen.

Bron: Nederlands Huisartsen Genootschap.
Laatst bijgewerkt: 20 juli 2006.



Welke geneesmiddelen kunnen worden gebruikt bij te snelle schildklierwerking?

Thionamiden
Thionamiden remmen de aanmaak van schildklierhormoon in de schildklier, waardoor een te snel werkende schilklier wordt afgeremd. De klachten zullen verminderen of verdwijnen. Voorbeelden zijn thiamazol, propylthiouracil en carbimazol.

Bèta-blokkers
Bèta-blokkers vertragen de hartslag en heffen stoornissen in het hartritme op. Hierdoor verminderen de symptomen van een te hoge schildklierwerking, maar de schildklierwerking zelf verandert niet. Voorbeelden zijn metoprolol en propranolol.

Schildklierhormonen
Een te snel werkende schildklier wordt vaak behandeld met medicijnen die de aanmaak van schildklierhormonen remmen. Schildklierhormonen zijn echter wel nodig. Daarom voegen artsen vaak een schildklierhormoon toe. Zo blijft de hoeveelheid schildklierhormoon dat in het lichaam vrijkomt, beter onder controle.
Voorbeelden zijn levothyroxine en liothyronine.

Octreotide
Octreotide verlaagt de hoeveelheid schildklierstimulerend hormoon, waardoor de schildklier minder hard zal werken.

Kaliumjodide
Kaliumjodide wordt gebruikt bij een thyreotoxische storm. Hierbij is er een grote hoeveelheid schildklierhormonen, waardoor de ziekteverschijnselen plotseling erger worden. Kaliumjodide vermindert de aanmaak en vrijzetting van schildklierhormonen.    


De informatie over bovenstaande aandoening is geschreven door het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG). Het onderdeel over de medicijnen die bij de aandoening kunnen worden gebruikt, is geschreven door het Geneesmiddel Informatie Centrum van de KNMP. Hoewel bij het opstellen van de tekst uiterste zorgvuldigheid is betracht, zijn het NHG en de KNMP niet aansprakelijk voor eventuele schade die zou kunnen voortvloeien uit enige onjuistheid in deze tekst.

  • Medicijnen bij
Doe de risicotest Diabetesfonds
Sluiten