ceftriaxon bij kinderen

naar medicijnen

ceftriaxon bij kinderen

Waar is dit medicijn voor?

Ceftriaxon behoort tot de cefalosporine-antibiotica. Cefalosporine-antibiotica doden veel soorten bacteriën.

Artsen schrijven ceftriaxon voor bij kinderen met infecties met bacteriën, zoals:

  • (oogontsteking door) gonorroe;
  • hersenvliesontsteking;
  • longontsteking;
  • middenoorontsteking;
  • blaasontsteking;
  • huidinfecties;
  • ziekte van Lyme;
  • syfilis;
  • sepsis.

Infecties met bacteriën

Artsen schrijven ceftriaxon voor bij bepaalde infecties met bacteriën.

Bij de meeste infecties komen andere antibiotica eerder in aanmerking. Ceftriaxon wordt alleen gebruikt voor infecties, waarbij de eerste-keuze-antibiotica niet goed werken. Bijvoorbeeld omdat de bacterie ongevoelig is voor deze antibiotica. Ceftriaxon werkt dan vaak wel. Het is een ‘reserve’-antibioticum. Artsen schrijven het zo min mogelijk voor, om te voorkomen dat bacteriën er ongevoelig (resistent) voor worden.

Ceftriaxon is bruikbaar bij veel verschillende soorten infecties, zoals bij infecties van lucht- en urinewegen, botten, gewrichten, huid, geslachtsorganen en bij de ziekte van Lyme. Het wordt soms toegepast voorafgaand aan een operatie om een infectie te voorkomen. Bijvoorbeeld bij kinderen met veel kans op infecties of bij operaties waar hier veel kans op is.

Lees meer over infecties met bacteriën

Gonorroe

Gonorroe wordt veroorzaakt door een bacterie. Met deze bacterie kun je besmet raken door seksueel contact.

Pasgeboren baby’s kunnen tijdens de bevalling een besmetting met gonorroe krijgen als de moeder hiermee is besmet. De baby kan dan een oogontsteking krijgen. Baby's met een oogontsteking door gonorroe krijgen hiervoor een eenmalige injectie met ceftriaxon.

Gonorroe, ook wel druiper genoemd, is een seksueel overdraagbare aandoening. Soms merk je niet dat je gonorroe hebt. Ongeveer de helft van de meisjes met gonorroe krijgt last van pijn, een gekleurde afscheiding en pijn bij het plassen. Negen op de 10 jongens met gonorroe krijgen last van een ontstoken plasbuis met afscheiding.

Gonorroe heeft soms ernstige gevolgen. Bij meisjes kan de infectie zich uitbreiden naar de baarmoeder en eierstokken. Daardoor kunnen zij onvruchtbaar worden. Bij mannen kunnen de prostaat en de zaadballen geïnfecteerd raken.

Lees meer over gonorroe

Hersenvliesontsteking

Verschijnselen
Verschijnselen van hersenvliesontsteking zijn bijvoorbeeld koorts, spierpijn, koude rillingen, hoofdpijn, misselijkheid, verwardheid, overgevoeligheid voor licht en geluid, lusteloosheid en pijnlijke gewrichten. Vaak ontstaat nekstijfheid: uw kind kan de kin dan niet meer op de borst krijgen.

Baby’s zien er vaak ziek en grauw uit, huilen veel, vooral bij het wisselen van de luier (luierpijn), kreunen, willen niet drinken en zijn moeilijk wakker te krijgen. Ze hebben niet altijd koorts.

In sommige gevallen kunnen kleine huidbloedinkjes ontstaan. Als u hierop duwt met een glas, blijven deze kleine paarsrode vlekjes zichtbaar - ze verbleken niet bij drukken. Dit ontstaat als de bacterie in het bloed terechtkomt en daar gaat groeien. Dit is een zeer ernstige situatie, die snelle opname in het ziekenhuis nodig maakt.

Oorzaak
Hersenvliesontsteking is een ontsteking van de vliezen rond de hersenen door bepaalde virussen of bacteriën. Het wordt ook wel meningitis of nekkramp genoemd.

Behandeling
Wanneer de verwekker een bacterie is, schrijft de arts meestal een antibioticum voor. Bij onvoldoende werking of bij allergie voor dit antibioticum kan de arts ceftriaxon voorschrijven.

Voorkómen van hersenvliesontsteking
Kinderen die in nauw contact zijn geweest met een patiënt met hersenvliesontsteking, krijgen vaak een korte kuur met een antibioticum, bijvoorbeeld ceftriaxon. Dit moet bij voorkeur binnen 24 uur en uiterlijk binnen 1 week na het uitbreken van de ziekte gebeuren, om verspreiding van de bacterie te voorkomen.

Lees meer over hersenvliesontsteking

Longontsteking

Een longontsteking is een infectie van het longweefsel. Uw kind voelt zich flink ziek, heeft koorts en moet vaak hoesten. Ook kan het kind slijm ophoesten. Het ademen kan pijnlijk zijn en uw kind is vaak benauwd.

Ceftriaxon wordt alleen gebruikt als de eerste-keuze-antibiotica niet goed werken. Bijvoorbeeld omdat de bacterie ongevoelig is voor deze antibiotica. Ceftriaxon werkt dan vaak wel. Het is een ‘reserve’-antibioticum. Artsen schrijven het zo min mogelijk voor, om te voorkomen dat bacteriën er ongevoelig (resistent) voor worden.

Lees meer over longontsteking

Middenoorontsteking

Verschijnselen
Bij een middenoorontsteking is de binnenkant van het oor ontstoken. Dit is het gedeelte dat zich achter het trommelvlies in het oor bevindt. Dit geeft een drukkende oorpijn, soms met koorts of een loopoor.

Behandeling
Meestal gaat een middenoorontsteking na een paar dagen vanzelf over. Een antibioticum is dan niet nodig. Bovendien werkt een antibioticum alleen als de infectie door een bacterie is veroorzaakt. In de meeste gevallen is de veroorzaker een virus.

Als de veroorzaker een bacterie is, wordt soms een antibioticum gegeven. Bijvoorbeeld als het kind erg ziek is door de ontsteking, of als na 3 dagen de klachten nog even erg zijn. Meestal kiest de arts dan voor amoxicilline of co-trimoxazol.

Artsen schrijven alleen ceftriaxon voor als de eerste-keuze-antibiotica niet goed werken. Bijvoorbeeld omdat de bacterie ongevoelig is voor deze antibiotica. Ceftriaxon werkt dan vaak wel. Het is een ‘reserve’-antibioticum. Artsen schrijven dit medicijn zo min mogelijk voor, om te voorkomen dat bacteriën er ongevoelig (resistent) voor worden.

Lees meer over middenoorontsteking

Blaasontsteking bij kinderen

Bacteriën kunnen via de plasbuis in de blaas terechtkomen en daar een blaasontsteking veroorzaken. Dit geeft uw kind klachten, zoals: 

  • vaak moeten plassen;
  • pijn bij het plassen;
  • pijn in de onderbuik;
  • troebele plas, soms met bloed;
  • regelmatig verlies van een beetje plas bij kinderen die zindelijk zijn.

Bij kleine kinderen zijn huilen of koorts soms de enige verschijnselen. 

Nierbekkenontsteking
Soms kunnen de bacteriën vanuit de blaas verder het lichaam indringen en in het nierbekken terecht komen. Daar veroorzaken de bacteriën een nierbekkenontsteking.

Verschijnselen
Kinderen met een nierbekkenontsteking hebben hoge koorts en zijn ziek. Ook hebben kinderen vaak pijn in de rug of zij. Door de pijn kan uw kind bijvoorbeeld moeilijk in en uit bed komen. Als u op de rug de onderkant van de ribben klopt, doet het pijn.

Behandeling
Ceftriaxon wordt alleen gebruikt als de eerste-keuze-antibiotica niet goed werken. Bijvoorbeeld omdat de bacterie ongevoelig is voor deze antibiotica. Ceftriaxon werkt dan vaak wel. Het is een ‘reserve’-antibioticum. Artsen schrijven dit medicijn zo min mogelijk voor, om te voorkomen dat bacteriën er ongevoelig (resistent) voor worden.
 

Lees meer over blaasontsteking bij kinderen

Huidinfectie

De huid kan geïnfecteerd raken met bacteriën, schimmels of virussen. Antibiotica helpen alleen bij infecties met bacteriën. De meeste infecties met bacteriën gaan vanzelf over. Dan is een antibioticum niet nodig.

Als wel een antibioticum nodig is, schrijven artsen meestal een antibioticum in een crème voor. Een enkele keer is een antibioticum zoals ceftriaxon nodig. Ceftriaxon is een ‘reserve’-antibioticum. Artsen schrijven het alleen voor bij zeer ernstige infecties met bacteriën die voor andere antibiotica ongevoelig (resistent) blijken.

Lees meer over huidinfectie

Lymeziekte

Oorzaak
De oorzaak van de ziekte van Lyme (tekenbeetziekte) is de beet van een teek die is geïnfecteerd met de Lyme-bacterie. De teek komt vooral voor in bossen, struiken en in de duinen. De teek kan zich vastbijten in de huid van de mens. Als de teek is geïnfecteerd met de Lyme-bacterie, kan de ziekte door de beet worden overgedragen op de mens. Kinderen lopen extra risico op een tekenbeet.

Hoe kunt u de ziekte voorkomen?
Controleer na wandelen in een natuurgebied de huid van uw kind. Verwijder de teek zo snel mogelijk. Als u een teek binnen 24 uur verwijdert, heeft het kind weinig risico op de tekenbeetziekte. Let gedurende 3 maanden na de beet op het ontstaan van een ronde, rode kring rondom de plaats van de tekenbeet. Ontstaat dit, of krijgt uw kind andere klachten? Neem dan contact op met de arts. Als u de teek pas na 24 uur verwijdert, neem dan altijd contact op met de arts.

Verwijder de teek met duim en wijsvinger of een pincet rechtstandig met een licht draaiende beweging zo dicht mogelijk bij de huid. Zorg dat u de teek met kop en al verwijderd. In de apotheek is een speciale tekenpincet verkrijgbaar.

Ontsmet de teek of de huid van tevoren niet met alcohol of jodium. De kans bestaat dat de teek dan juist besmettelijk speeksel overdraagt. Na het verwijderen is het wel goed om de huid te ontsmetten. Noteer wanneer u de teek heeft verwijderd en waar de beet heeft gezeten. Dit kan van belang zijn als uw kind later toch last mocht krijgen van de beet.

Verschijnselen 
Een besmetting met de ziekte van Lyme merkt u meestal aan een ronde, zich uitbreidende, rode ring rond de plaats van de tekenbeet. De arts zal uw kind dan een antibioticumkuur voorschrijven.

Soms adviseren artsen om een antibioticum te gebruiken nog voordat een rode ring zichtbaar is. Zodat u hiermee de ziekte van Lyme voorkomt.

Als de ziekte niet op tijd is behandeld, kan de infectie zich uitbreiden naar de gewrichten en het zenuwstelsel. Ook dan is een antibioticumkuur nodig om de ziekte tot staan te brengen.

Lees meer over lymeziekte

Syfilis

Verschijnselen
Syfilis is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door een bacterie.

Zwangere vrouwen met syfilis kunnen hun baby hiermee besmetten. De besmetting van het kind kan tijdens de bevalling maar ook al tijdens de zwangerschap optreden. Er bestaat ook nog kans op besmetting jaren nadat de vrouw syfilis heeft gehad.   

De ziekte doorloopt verschillende stadia. Na de besmetting ontstaat na 3 tot 5 weken een zweer met een harde rand op de geslachtsdelen, anus of lippen. Dit gaat vanzelf weg. Na 6 tot 8 weken ontstaat echter huiduitslag, koorts, gezwollen klieren, haaruitval, vermoeidheid, pijn in de gewrichten en spieren en zweertjes op huid en in de mond.

Behandeling
Als de ziekte niet wordt behandeld, woekert de ziekte voort en kunnen organen worden aangetast. Daarom is het belangrijk de ziekte zo snel mogelijk te behandelen.

Lees meer over syfilis

Sepsis

Sepsis is een infectie met bacteriën in de bloedbaan. Dit is een ernstige infectie, die direct behandeld moet worden met antibiotica.

Lees meer over sepsis

Ervaring bij kinderen

Ceftriaxon is officieel geregistreerd bij kinderen. Registratie betekent dat de fabrikant ceftriaxon bij kinderen uitgebreid heeft onderzocht. De overheid heeft vervolgens goedgekeurd dat het medicijn verkrijgbaar is. Uit het onderzoek van de fabrikant blijkt dat het bij kinderen werkt en veilig is.

Hoe werkt dit medicijn en welk effect heeft het?

Cefalosporine-antibiotica zoals ceftriaxon doden veel soorten bacteriën.

Na toediening verspreidt ceftriaxon zich via het bloed in het lichaam. Het komt in de meeste weefsels terecht en in de urine. Het werkt tegen veel soorten bacteriën. Na een paar dagen van gebruik merkt uw kind dat de klachten van de infectie afnemen.

Hoe lang duurt het voordat dit medicijn werkt?

De injectie werkt binnen enkele uren. Eén dosis werkt 24 uur. Na een paar dagen van gebruik merkt uw kind dat de klachten van de infectie afnemen.

Hoe moet uw kind dit medicijn gebruiken?

Kijk voor de juiste dosering op het etiket van de apotheek.

Hoe?

Hieronder vindt u per toedieningsvorm hoe uw kind het medicijn het beste kan gebruiken.

  • Injectie in de spier: de arts of verpleegkundige zal de vloeistof meestal in de bilspier injecteren.
  • Injectie in de ader: de arts of verpleegkundige zal de vloeistof langzaam in 5 minuten in de ader injecteren.
  • Via een infuus: deze wordt toegediend door een arts of verpleegkundige. Een infuus duurt meestal minimaal 30 minuten.

Hoe lang?

Ceftriaxon gebruikt een kind meestal als een kuur. Hoelang de kuur duurt, hangt af van de aandoening waarvoor uw kind het medicijn gebruikt.

  • Bij oogontsteking door gonorroe duurt de kuur 1 dag.
  • Bij middenoorontsteking 1 tot 3 dagen.
  • Bij de ziekte van Lyme duurt de kuur 2 weken. 
  • Bij syfilis duurt de kuur 10 tot 14 dagen.

Houd er rekening mee dat dit een kuur is die uw kind niet mag onderbreken en helemaal moet afmaken. Ook al merkt uw kind van de infectie al vóór afloop van de kuur niets meer: dit betekent nog niet dat alle bacteriën zijn verdwenen.

Als uw kind eerder stopt, zijn de bacteriën meestal nog niet volledig verdwenen en kan hij opnieuw klachten krijgen.

Bijwerkingen

Behalve het gewenste effect kan dit medicijn bijwerkingen geven. De meeste bijwerkingen die bekend zijn, zijn gemeld bij volwassenen. Over bijwerkingen bij kinderen is minder bekend dan bij volwassenen. Waarschijnlijk kunnen de bijwerkingen die bij volwassenen gemeld zijn, ook voorkomen bij kinderen. Zie voor deze bijwerkingen en hoe vaak deze voorkomen de informatie over ceftriaxon bij volwassenen.

Bijwerkingen waarvan bekend is dat ze bij kinderen kunnen voorkomen, zijn:

  • Aanval met spierschokken en spierkrampen. Deze bijwerking komt zelden voor. Neem direct contact op met een arts.
  • Galstenen of nierstenen, vooral als uw kind jonger is dan 3 jaar en een hoge dosering gebruikt. De stenen verdwijnen weer vanzelf als de kuur is gestopt.
  • Nierbeschadiging, voorals als uw kind jonger is dan 3 jaar en een hoge dosering gebruikt. Raadpleeg de arts als uw kind binnen enkele dagen in gewicht toeneemt, als het kind dikke enkels of onderbenen krijgt of niet meer plast.
  • Bij toediening in een ader (intraveneus): irritatie van de wand van het bloedvat, waar het infuus is aangelegd. Dit is te merken aan pijn, roodheid en zwelling op die plaats. Om de kans hierop te verkleinen zal de arts of verpleegkundige de injectie niet in een keer geven, maar de vloeistof in een paar minuten laten inlopen. Ook is het soms mogelijk het medicijn gedurende bijvoorbeeld een half uur met een infuus te krijgen.
  • Bij toediening in een spier (intramusculair): pijn, roodheid en zwelling op de injectieplaats. De injectievloeistof bevat behalve ceftriaxon soms ook het pijnstillende medicijn lidocaïne, zodat de injectie minder pijnlijk is.
  • Maagdarmklachten, zoals diarree, misselijkheid en braken. De diarree kan ook nog optreden enkele weken nadat uw kind is gestopt met het medicijn. Het gaat meestal binnen enkele dagen over. Neem contact op met de arts als uw kind een ernstige vorm van diarree heeft: meermalen per dag waterdunne ontlasting waarbij het kind ook moet overgeven en koorts heeft.
  • Koorts. Raadpleeg de arts bij hoge koorts of als uw kind erg ziek is.
  • Ontstoken slijmvliezen van mond(hoeken), keelholte, vagina of anus. Het betreft meestal een candida-infectie (schimmel) van de slijmvliezen. Dit ontstaat doordat het normale evenwicht tussen schimmels en bacteriën is verstoord. Raadpleeg de arts als uw kind hier last van heeft.
  • Tekorten aan bepaalde bloedcellen. Waarschuw de arts bij een of meer van de volgende verschijnselen bij uw kind: onverklaarbare blauwe plekken, extreme vermoeidheid, keelpijn met koorts en blaren in de keel of neusbloedingen. Bij langdurig gebruik zal de arts regelmatig het bloed van uw kind controleren op eventuele afwijkingen.
  • Hoofdpijn.

Uitleg frequenties

Regelmatig : bij meer dan 30 op de 100 mensen
Soms : bij 10 tot 30 op de 100 mensen
Zelden : bij 1 tot 10 op de 100 mensen
Zeer zelden : bij minder dan 1 op de 100 mensen

Hoe is dit medicijn verkrijgbaar?

Ceftriaxon is voor kinderen te verkrijgen in:

  • injectie;
  • infuus.

Meer informatie

Meer informatie over dit medicijn vindt u bij ceftriaxon bij volwassenen. In deze tekst vindt u onder andere informatie over:

  • wat u moet doen als een dosis is vergeten;
  • of het mogelijk is om zomaar met dit medicijn te stoppen;
  • of het medicijn samen mag met andere medicijnen.

Voor deze onderwerpen is de informatie voor kinderen en volwassenen hetzelfde, of is er geen specifieke informatie voor kinderen bekend.

Laatst bijgewerkt: 16-11-2015

Disclaimer

Deze tekst is geschreven door het Geneesmiddel Informatie Centrum van de KNMP. Voor het opstellen van deze teksten is gebruik gemaakt van het Kinderformularium van het NKFK en andere wetenschappelijke bronnen. Hoewel bij het opstellen van de tekst uiterste zorgvuldigheid is betracht, is de KNMP niet aansprakelijk voor eventuele schade die zou kunnen voortvloeien uit enige onjuistheid in deze tekst.

Vind een apotheek

Wilt u meer weten, of heeft u een vraag over uw eigen situatie? Dan raden wij u aan naar uw eigen apotheek te gaan. Uw eigen apotheker is op de hoogte van uw persoonlijke omstandigheden en kan u uitgebreid begeleiden bij uw medicijngebruik. Bent u niet in de buurt van uw eigen apotheek, dan kunt u hier ook andere apotheken vinden.

Vraag het de webapotheker

Het beste advies krijgt u bij uw eigen apotheek. Daar ontvangt u de zorg en begeleiding die is afgestemd op uw persoonlijke situatie. Mocht dit niet mogelijk zijn, dan kunt u een vraag stellen aan de webapotheker. Een team van apothekers beantwoordt uw vraag in principe binnen enkele werkdagen.

Vraag het de webapotheker

Apotheek.nl gebruikt cookies om het surfgedrag op de website te analyseren.