MedicijnenFluvoxaminemaleaat

Fluvoxaminemaleaat | fluvoxamine

Werkzame stof: fluvoxamine


Onderstaande tekst gaat over de werkzame stof fluvoxamine.

MedicijnenFluvoxaminemaleaat

Fluvoxaminemaleaat

Werkzame stof: fluvoxamine


Onderstaande tekst gaat over de werkzame stof fluvoxamine.

Belangrijkste zakenWaarbij gebruik ik het?Mogelijke bijwerkingenHoe gebruik ik dit?Een keer vergeten, wat nu?Mag ik autorijden, alcohol drinken, alles eten?Gebruik met andere medicijnenGebruik bij zwangerschap of borstvoedingMag ik zomaar stoppen?Onder welke namen verkrijgbaar?Heb ik een recept nodig?
    • Fluvoxamine verbetert de stemming en vermindert angsten en angstverschijnselen (zoals piekeren, slaapproblemen, prikkelbaarheid en trillen).
    • Bij depressie, angststoornissen (zoals dwangstoornis, sociale fobie, specifieke fobie, paniekstoornis en posttraumatische stressstoornis) en bepaalde soorten jeuk.
    • U merkt niet direct verbetering. Dit duurt enkele weken.
    • U kunt wel meteen last hebben van bijwerkingen. Maagdarmklachten en seksuele stoornissen komen het meest voor. Stop dan niet. Deze bijwerkingen worden meestal na een week minder.
    • U kunt de eerste tijd suf zijn. Rijd dan geen auto.
    • Pas op met alcohol. Dit kan u nog suffer maken.
    • Bent u zwanger of wilt u zwanger worden? Overleg met uw arts of u dit medicijn mag gebruiken.
    • Veel wisselwerkingen met andere middelen. Vraag uw apotheker of u fluvoxamine veilig kunt gebruiken met uw andere medicijnen, ook medicijnen die u zonder recept heeft gekocht.
    • Gebruikt u het al een paar weken? Stop dan niet in een keer. Bouw fluvoxamine langzaam af in overleg met uw arts of apotheker.
    • Fluvoxamine behoort tot de serotonineheropnameremmers ofwel SSRI's. Het regelt in de hersenen de hoeveelheid serotonine. Deze lichaamseigen stof speelt een rol bij emoties en stemmingen. SSRI's verbeteren de stemming en verminderen angsten.

      Artsen schrijven het voor bij depressie en bij angststoornissen, zoals dwangstoornis, sociale fobie, specifieke fobie, paniekstoornis en posttraumatische stressstoornis. Het wordt soms ook gebruikt bij bepaalde soorten jeuk.

      • Verschijnselen
        Bij depressiviteit is er sprake van een sombere stemming, geen interesse en plezier meer in de dingen van het leven. Iemand die depressief is, voelt zich vaak waardeloos en heeft schuldgevoelens. Ook kunnen mensen met depressiviteit snel geïrriteerd zijn en moeite hebben met inslapen of doorslapen.

        Behandeling
        Depressieve klachten kunnen behandeld worden met psychotherapie (gesprekken), met medicijnen, of met een combinatie van beide. Uw arts zal samen met u bepalen welke behandeling voor u het beste is. Het hangt vervolgens van uw persoonlijke situatie af en van het soort depressie, met welk medicijn de arts zal starten.

        Effect
        Fluvoxamine vermindert de depressieve klachten. U voelt zich energieker en uw stemming verbetert. Het is belangrijk om het medicijn dan nog ongeveer een halfjaar te blijven gebruiken. Daarmee verkleint u de kans dat de depressie terugkomt. Bij ouderen en mensen die eerder een depressie hebben gehad adviseren artsen vaak om dit medicijn langer te gebruiken.

        Werking
        Het kan vier tot zes weken duren voordat u het effect van fluvoxamine merkt. De eerste weken kunt u wel last krijgen van de bijwerkingen en angstgevoelens. Stop dan niet met het gebruik, meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

        • Verschijnselen
          Iedereen is wel eens angstig. Angst is een normale reactie bij dreigend gevaar. Het leidt tot voorzichtigheid of tot vluchten, en is dus een nuttige vorm van zelfbescherming.

          Soms is iemand angstig terwijl daar weinig aanleiding voor is, bijvoorbeeld als u niet naar buiten durft, of geen boodschappen durft te doen in een drukke winkel. We spreken dan van een angststoornis.

          Angst geeft vaak klachten als hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen en prikkelbaarheid. Hevige angst kan leiden tot hartkloppingen, benauwdheid, zweten, pijn op de borst, trillen, het gevoel flauw te vallen of tintelingen in de armen en benen.

          Behandeling
          Angstgevoelens en gespannenheid worden meestal behandeld met psychotherapie (gesprekken), met medicijnen, zoals fluvoxamine of met een combinatie van beide. Uw arts zal samen met u afwegen welke aanpak het beste is in uw situatie.

          Effect
          Fluvoxamine vermindert vooral de angstverschijnselen zoals piekeren, slaapproblemen, prikkelbaarheid en trillen.

          Het is belangrijk om het medicijn minimaal een jaar te blijven gebruiken. U voorkomt hiermee dat de klachten terugkomen.

          Werking
          Het kan één tot drie maanden duren voordat u het effect van fluvoxamine merkt. De eerste twee weken van de behandeling kunnen de angstklachten zelfs toenemen. Ook kunt u de eerste tijd last krijgen van de bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

          • Verschijnselen
            Een dwangstoornis, zoals smetvrees, is een angststoornis waarbij mensen de drang voelen om voortdurend bepaald handelingen uit te voeren, zoals overdreven vaak schoonmaken en wassen. Een medische term voor een dwangstoornis is een 'obsessief-compulsieve stoornis'.

            Behandeling
            Gesprekken met een psychiater of psycholoog (gedragstherapie) vormen de basis van de behandeling. Wanneer u ook last heeft van depressieve klachten of angstgevoelens kan uw arts u adviseren ook fluvoxamine te gebruiken.

            Effect
            Het kan één tot drie maanden duren voordat u het effect van fluvoxamine merkt. U kunt wel vanaf het begin last krijgen van bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

            • Verschijnselen
              Bij een sociale fobie hebben mensen een extreme en ongegronde angst voor kritiek van anderen. Men heeft daarbij last van lichamelijke verschijnselen, zoals trillen, zweten, blozen en hartkloppingen. Hiervan heeft iedereen wel eens in geringe mate last.

              Behandeling
              Als de klachten extreem vaak voorkomen en zeer heftig zijn, dan kunnen ze uw welzijn sterk verminderen.

              Gesprekken met een psychiater of psycholoog (gedragstherapie) vormen de basis van de behandeling. Wanneer u ook last heeft van depressieve klachten of angstgevoelens kan uw arts u adviseren ook fluvoxamine te gebruiken.

              Effect
              U merkt het effect van fluvoxamine niet meteen. Dit kan drie tot vier maanden duren. U kunt wel meteen na het begin van de behandeling last krijgen van bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, want meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

              Het is belangrijk het medicijn minimaal een jaar te blijven gebruiken. U voorkomt hiermee dat de klachten terugkomen.

              • Verschijnselen
                Bij een specifieke fobie hebben mensen een extreme en ongegronde angst voor bepaalde dingen of situaties, zoals spinnen, bloed, hoogtes (hoogtevrees), vliegen (vliegangst) of kleine ruimtes (claustrofobie). Men kan daarbij last krijgen van lichamelijke klachten, zoals trillen, zweten, benauwdheid, misselijkheid of hartkloppingen. Door deze verschijnselen kunt u nog banger worden en in paniek raken.

                Behandeling
                De behandeling van een specifieke fobie bestaat uit gesprekken met een arts of psycholoog. Helpen de gesprekken niet voldoende? Dan kunt u kiezen voor gedragstherapie. Heeft u dagelijks erg veel last van de angsten, en helpt gedragstherapie niet? Dan kan uw arts u adviseren ook fluvoxamine te gebruiken.

                Effect
                U merkt het effect van fluvoxamine niet meteen. Dit kan 6 tot 8 weken duren. U kunt wel meteen na het begin van de behandeling last krijgen van bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, want meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

                Het is belangrijk het medicijn minimaal een jaar te blijven gebruiken. U voorkomt hiermee dat de klachten terugkomen.

                • Verschijnselen
                  Bij een paniekstoornis heeft u ongewoon sterke aanvallen van paniek. U krijgt dan allerlei lichamelijke verschijnselen, zoals zweten, trillen, duizeligheid, misselijkheid slappe benen en hartkloppingen. U kunt tijdens een aanval het gevoel hebben dat u doodgaat of gek wordt.

                  Hiervan heeft iedereen wel eens in geringe mate last, maar bij een paniekstoornis heeft u ongewoon sterke aanvallen van paniek. De aanvallen beheersen dan uw leven.

                  Ook kunt u een voortdurende angst hebben om opnieuw een paniekaanval te krijgen. Sommige mensen proberen ook de situatie waarin een paniekaanval ontstaat te vermijden. Soms lukt het niet meer te gaan werken of naar buiten te gaan (straatvrees) uit angst voor een nieuwe aanval.

                  Behandeling
                  Iedereen heeft wel eens een lichte mate van paniek ervaren, maar als de klachten extreem vaak voorkomen en zeer heftig zijn, dan kunnen ze uw welzijn en dat van de mensen in uw omgeving sterk verminderen.

                  De behandeling van een paniekstoornis bestaat uit gesprekken met een arts of psycholoog (gesprekstherapie). Vaak wordt deze gesprekstherapie gecombineerd met een antidepressivum, zoals fluvoxamine.

                  Effect
                  Fluvoxamine vermindert de kans op en ernst van een paniekaanval. Ook zorgt fluvoxamine ervoor dat de paniek tijdens een aanval minder heftig is. Het is belangrijk het medicijn minimaal een jaar te blijven gebruiken. U voorkomt hiermee dat de klachten terugkomen.

                  Bij stoppen met het medicijn keren de paniekaanvallen meestal terug, als er verder niets is veranderd door bijvoorbeeld gedragstherapie.

                  Werking
                  Het kan vier tot zes weken duren voordat u het effect van fluvoxamine merkt. De eerste twee weken van de behandeling kunnen de paniekklachten zelfs toenemen.

                  Ook kunt u de eerste tijd last krijgen van de bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

                  • Verschijnselen
                    Een posttraumatische stressstoornis kan ontstaan na een traumatische gebeurtenis. Bijvoorbeeld een bedreiging, een verkrachting, een ramp of een ongeluk.

                    Als het niet lukt dit te verwerken, kan iemand een posttraumatische stressstoornis krijgen. Dit kan direct na de traumatische gebeurtenis beginnen, of pas veel later. Men krijgt dan verschijnselen van toegenomen angst of spanning die er voor de traumatische gebeurtenis niet waren, bijvoorbeeld slecht slapen, concentratieproblemen of heftige schrikreacties.

                    Ook beleeft men details van de gebeurtenis vaak opnieuw in de vorm van nachtmerries of herinneringen die men niet uit het hoofd kan zetten.

                    Behandeling
                    Om de traumatische gebeurtenis te verwerken, kunnen gesprekken met een psychiater of psycholoog (psychotherapie) helpen. Fluvoxamine kan helpen bij een posttraumatische stress-stoornis als ook sprake is van depressiviteit.

                    Effect
                    Het effect van fluvoxamine merkt u niet meteen, maar pas na twee tot vier weken. De eerste twee weken van de behandeling kunt u zelfs meer last van angst krijgen. Ook heeft u de eerste weken meer kans op bijwerkingen. Stop dan niet met het gebruik, meestal verminderen de bijwerkingen als u gewend bent geraakt aan het medicijn. Vaak verdwijnen ze zelfs.

                    Het is belangrijk het medicijn minimaal een jaar te blijven gebruiken. U voorkomt hiermee dat de klachten terugkomen.

                    • Verschijnselen
                      Jeuk is een gevoel op de huid dat u aandrang geeft te krabben of te wrijven. Soms is de jeuk zo erg, dat men tot bloedens toe krabt.

                      Oorzaak
                      Jeuk kan vele oorzaken hebben. In zeldzame gevallen kan het ontstaan door een aandoening aan de galwegen. Hierdoor zijn verhoogde hoeveelheden galzuren aanwezig in het bloed en de huid, wat jeuk tot gevolg heeft.

                      Jeuk kan ook voorkomen bij bepaalde soorten kanker. De jeuk kan ontstaan door de kanker zelf, maar ook door de behandeling van kanker met bestraling of chemotherapie.

                      Behandeling
                      Fluvoxamine blijkt soms jeuk door teveel galzuren of bij kanker te verminderen. Hoe dit effect precies tot stand komt, is onduidelijk. De jeuk vermindert na twee tot vier dagen. Uw arts zal de dosering van fluvoxamine langzaam verhogen, om de kans op bijwerkingen te verminderen.

                    • Behalve het gewenste effect kan dit medicijn bijwerkingen geven.

                      Bijwerkingen treden niet bij iedereenop, maar alleen bij personen die daar gevoelig voor zijn.

                      De meeste bijwerkingen zijn in de eerste week het meest uitgesproken en nemen daarna af of verdwijnen zelfs. Ze gaan weer over als u met het medicijn stopt.

                      De belangrijkste bijwerkingen zijn de volgende.

                      Regelmatig (bij meer dan 30 op de 100 mensen)

                      • Maagdarmklachten, zoals misselijkheid, diarree, verstopping, krampen en verminderde eetlust.
                         

                        De bijwerking gaat meestal binnen enkele dagen over, als u gewend bent geraakt aan het medicijn. U heeft minder last van deze bijwerkingen als u het medicijn met wat voedsel inneemt. Ook kunt u de arts vragen een dosering voor te schrijven waarmee u langzamer opbouwt.

                         

                      • Seksuele stoornissen, zoals minder zin in vrijen, moeilijke erectie en een vertraagde zaadlozing.

                        Neem contact op met uw arts als u hier last van heeft. Sommige mensen blijven last hebben van seksuele stoornissen, zelfs na het stoppen met het medicijn.

                      Zelden (bij 1 tot 10 op de 100 mensen)

                      • Sufheid, slaperigheid en een verminderd reactievermogen.

                        Dit is vooral lastig bij activiteiten waarbij uw oplettendheid erg nodig is, zoals autorijden, het beklimmen van een ladder of het bewaken van een proces op het werk. Onderneem geen risicovolle activiteiten als u last heeft van deze bijwerkingen.

                      • Slapeloosheid

                        Heeft u hier last van, neem het medicijn dan altijd 's ochtends in.

                      • Hoofdpijn, duizeligheid, verwardheid, angst en nervositeit.

                        Dit treedt vooral op aan het begin van de behandeling en wordt vanzelf minder.

                      • Droge mond.

                        Hierdoor kunnen zich eerder gaatjes in uw gebit ontwikkelen. Poets en flos daarom extra goed als u merkt dat u last heeft van een droge mond. Laat eventueel de tandarts vaker controleren.

                      • Wazig zien.

                        Raadpleeg uw arts als u hier last van blijft houden.

                      • Gewichtsverandering

                        Vraag uw huisarts om een verwijzing naar een diëtist als de gewichtsverandering te groot en ongewenst is.

                      • Zweten, gapen, trillen en bibberen.

                      • Hartklachten, zoals hartkloppingen, versnelde hartslag of juist een vertraagde hartslag. Vooral mensen met de aangeboren vorm van de hartritmestoornis verlengd QT-interval hebben meer kans op hartritmestoornissen.

                        Raadpleeg uw arts als u veel last heeft van deze bijwerking. Gebruik dit medicijn NIET als u deze aangeboren hartritmestoornis heeft.

                      • Huiduitslag en jeuk.

                        Raadpleeg in dat geval uw arts. Zeer zelden komt dit door een allergische reactie op het medicijn en moet u met het medicijn stoppen. In zeer zeldzame gevallen ontstaat er een ernstige huidaandoening met blaren op de huid. Waarschuw in al deze gevallen direct een arts of ga naar de Eerste-hulpdienst. Als u overgevoelig bent, mag u dit medicijn in de toekomst niet meer gebruiken. Geef dat door aan de apotheker. Het apotheekteam kan er dan op letten dat u dit medicijn niet opnieuw krijgt.

                      Zeer zelden (bij minder dan 1 op de 100 mensen)

                      • Moeilijk kunnen stilzitten en rusteloosheid. Vooral mensen met de ziekte van Parkinson kunnen hier meer last van krijgen.

                        Raapleeg uw arts als dit gebeurt, mogelijk moet de dosering van dit medicijn worden verlaagd.

                      • Stemmingsverandering, toename van depressieve gedachten, vijandige gevoelens naar zichzelf of anderen. Dit kan zich uiten in agressie, zelfverwonding of gedachten aan zelfmoord.

                        Neem contact met uw arts op als depressieve gevoelens juist toenemen of verergeren.

                      • Hallucinaties (dingen zien en horen die er niet werkelijk zijn).

                        Raadpleeg dan uw arts.

                      • Sneller en langer bloeden bij een verwonding. Dit merkt u ook aan blauwe plekken en bloedneuzen.

                        Raadpleeg uw arts als u daar veel last van heeft. Dit medicijn kan problemen geven bij bloedingen. Meld daarom uw arts dat u dit medicijn gebruikt wanneer u een operatie moet ondergaan.

                      • Mensen met epilepsie hebben kans op een toename van het aantal aanvallen.

                        Overleg hierover met uw arts.

                      • Leveraandoeningen. U kunt dit merken aan een gevoelige, opgezwollen buik of een gele verkleuring van het oogwit of van de huid.

                        Waarschuw bij deze klachten uw arts.

                      • Haaruitval

                        Raadpleeg uw arts als u hier veel last van heeft.

                      • Overgevoeligheid voor dit medicijn. U kunt dit merken aan huiduitslag, jeuk en galbulten.

                        Raadpleeg bij deze verschijnselen uw arts. Mogelijk is er sprake van een allergische reactie op het medicijn en moet u met het medicijn stoppen. In zeldzame gevallen ontstaat er bij allergie koorts, opgezwollen lippen, tong of gezicht of overgevoeligheid voor zonlicht. Stop dan meteen het gebruik en raadpleeg uw arts. Bij allergie mag u dit medicijn in de toekomst niet meer gebruiken. Geef aan de apotheker door dat u overgevoelig bent voor fluvoxamine. Het apotheekteam kan er dan op letten dat u het medicijn niet opnieuw krijgt.

                      • Mensen met het Brugada-syndroom, een erfelijke hartaandoening, hebben mogelijk een grotere kans op hartritmestoornissen.

                        Overleg met uw arts. Mogelijk kunt u overstappen op een ander middel. Als u dit middel toch moet gebruiken, zal uw arts u extra onder controleren.


                      Neem contact op met uw apotheker of arts als u te veel last heeft van deze of andere bijwerkingen waar u zich zorgen over maakt.


                      Heeft u last van een bijwerking? Meld dit dan bij het bijwerkingencentrum lareb. Hier worden alle meldingen over bijwerkingen van medicijnen in Nederland verzameld. Ik wil een bijwerking melden

                      • Regelmatig: bij meer dan 30 op de 100 mensen
                        Soms: bij 10 tot 30 op de 100 mensen
                        Zelden: bij 1 tot 10 op de 100 mensen
                        Zeer zelden: bij minder dan 1 op de 100 mensen
                        • Kijk voor de juiste dosering op het etiket van de apotheek.

                          Hoe?
                          U kunt de tabletten het beste heel doorslikken, zonder te kauwen. De tabletten smaken namelijk erg vies.

                          Wanneer?
                          Het maakt niet uit op welk tijdstip van de dag u dit medicijn neemt. Als u veel last heeft van de versuffende werking, neem het dan 's avonds voor het slapengaan in. Heeft u juist veel last van onrust en kunt u er slecht van slapen, dan kunt u het beter 's ochtends innemen.

                          Hoe lang?

                          • Depressiviteit. Als het medicijn na 10 weken geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal zes maanden blijven gebruiken. Dan heeft u minder kans dat de depressiviteit terugkomt.
                          • Angstgevoelens en gespannenheid. Als het medicijn na 3 maanden geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal een jaar blijven gebruiken.
                          • Dwangstoornis. Als het medicijn na 3 maanden nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Als het goed werkt moet u het meestal meerdere jaren blijven gebruiken.
                          • Sociale fobie. Als het medicijn na 4 maanden nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog een jaar blijven gebruiken.
                          • Specifieke fobie. Als het medicijn na 8 weken nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog een jaar blijven gebruiken.
                          • Paniekstoornis. Als het medicijn na 6 weken nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog een jaar blijven gebruiken.
                          • Posttraumatische stressstoornis. Als het medicijn na 3 maanden nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog minstens een jaar blijven gebruiken.
                          • Jeuk. Gebruik dit medicijn zolang u last blijft houden van de jeuk.

                          Bespreek gedurende de hele behandeling alle veranderingen in uw gedrag of stemming steeds met uw arts. Het kan zijn dat u niet goed of onvoldoende op dit medicijn reageert, en misschien meer baat zult vinden bij een ander medicijn.

                          • Het is belangrijk dat u dit medicijn consequent blijft slikken. Mocht u toch een dosis vergeten, neem deze dan alsnog in binnen 16 uur. Duurt het nog minder dan 8 uur voor u de volgende dosis hoort te nemen, sla de vergeten dosis dan over. Neem geen dubbele dosering.

                            • autorijden?
                              Dit medicijn kan bijwerkingen veroorzaken, zoals slaperigheid, vermoeidheid, duizeligheid, verwardheid, angst, nervositeit en wazig zien. Heeft u hier last van? Dan mag u niet autorijden. Het kan gevaarlijk zijn aan het verkeer deel te nemen zo lang u last heeft van deze bijwerkingen. Deze bijwerkingen komen vooral de eerste dagen van het gebruik voor. Ook als de dosering omhoog gaat, kunt u (extra) last hebben van deze bijwerkingen.

                              Let op: ook depressiviteit of ernstige paniekaanvallen kunnen een reden zijn dat u niet mag autorijden. Overleg met uw arts of dat bij u het geval is. Wilt u meer informatie over autorijden bij bepaalde aandoeningen? Kijk dan op de website van het CBR.

                              Voor meer algemene informatie kunt het thema 'Medicijnen in het verkeer' lezen. In dit thema leest u bijvoorbeeld wat de wet zegt over medicijnen in het verkeer. Ook vindt u adviezen waarmee u rekening moet houden als u wel (weer) wilt autorijden.

                              alcohol drinken?
                              Alcohol versterkt het versuffende effect van dit medicijn. Ook als u gewend bent geraakt aan fluvoxamine, kunt u door het gebruik van alcohol erg suf worden. Beperk daarom het gebruik van alcohol en drink het liever niet.

                              alles eten?
                              Bij dit medicijn zijn hiervoor geen beperkingen.

                              • Dit medicijn heeft wisselwerkingen met andere medicijnen. In de tekst hieronder staan alleen de werkzame stoffen van deze medicijnen, dus niet de merknamen. Of uw medicijn een van die werkzame stoffen bevat, kunt u nagaan in uw bijsluiter onder het kopje 'samenstelling'.

                                De medicijnen waarmee de belangrijkste wisselwerkingen optreden, zijn de volgende.

                                • Andere medicijnen die het reactievermogen verminderen. Bij deze medicijnenis vaak op de verpakking een gele waarschuwingssticker geplakt. De effecten op bijvoorbeeld reactievermogen en coördinatievermogen versterken elkaar. Rijd geen auto als u behalve fluvoxamine een ander medicijn gebruikt dat het reactievermogen beïnvloedt.
                                • Ontstekingsremmende pijnstillers, zoals ibuprofen, diclofenac, acetylsalicylzuur, naproxen en celecoxib. Deze medicijnen kunnen bijwerkingen op de maag veroorzaken, zoals een maagbloeding. Gelijktijdig gebruik van fluvoxamine vergroot de kans op deze bijwerkingen. Gebruik daarom liever paracetamol als pijnstiller. Die heeft dat nadeel niet. Wees extra alert als u toch fluvoxamine samen met een ontstekingsremmende pijnstiller moet gebruiken, en raadpleeg uw arts bij maagklachten. Meestal adviseert de arts u een maagbeschermer te slikken om maagklachten te voorkomen. Overleg met uw arts of dat bij u nodig is.
                                • Middelen tegen depressie van de tricyclische groep (amitriptyline, clomipramine, dosulepine, doxepine, imipramine, maprotiline en nortriptyline), trazodon, mirtazapine en agomelatine. De hoeveelheid van deze medicijnen in het bloed kan toenemen. Hierdoor kunnen ze te sterk werken en meer bijwerkingen geven als u ze tegelijk met fluvoxamine gebruikt. Raadpleeg uw arts, zodat deze eventueel de doseringen kan verlagen. Ook als u al gestopt bent met dit medicijn kan het enkele dagen tot weken duren voor u een ander medicijn tegen depressie veilig kunt gebruiken.
                                • De antistollingsmedicijnen acenocoumarol en fenprocoumon. Fluvoxamine kan de werking van het antistollingsmedicijn versterken. Neem contact op met de trombosedienst als u fluvoxamine gaat gebruiken, de dosis verandert of als u stopt met het gebruik.
                                • De plastabletten chloortalidon, chloorthiazide, hydrochloorthiazide, epitizide en indapamide. Als u een van deze medicijnen samen met fluvoxamine gebruikt, heeft u de eerste weken een verhoogde kans op een tekort aan natrium in het bloed. Dat kan vooral ontstaan door vochtverlies, zoals bij braken, diarree, koorts en hitte. U merkt dat aan plotselinge ernstige vermoeidheid, sufheid, slecht aanspreekbaar zijn, verminderde eetlust, braken en diarree. Waarschuw dan meteen uw arts.
                                • Carbamazepine, onder andere gebruikt bij epilepsie. Dit medicijn verdwijnt door fluvoxamine minder snel uit het lichaam. Hierdoor kan te veel carbamazepine in het bloed komen. U zult de hoeveelheid carbamazepine in uw bloed regelmatig moeten laten controleren. De arts zal de dosering dan eventueel verlagen.
                                • Alprazolam en midazolam, slaap- en rustgevende medicijnen. Fluvoxamine versterkt de werking en bijwerkingen van deze medicijnen. Hierdoor kunt u meer last krijgen van sufheid. Raadpleeg uw arts als u deze combinatie voorgeschreven hebt gekregen. Misschien kan hij u een ander medicijn voorschrijven dat de wisselwerking niet heeft.
                                • Clozapine en olanzapine, medicijnen tegen wanen en hallucinaties (antipsychotica). Fluvoxamine kan de bijwerkingen van deze medicijnen versterken. Neem contact op met uw arts.
                                • Pimozide, een medicijn tegen wanen en hallucinaties (antipsychoticum). Bij combinatie met pimozide heeft u een verhoogd risico op hartritmestoornissen. U kunt last krijgen van plotselinge duizelingen of kortdurend buiten bewustzijn raken. Gebruik het NIET samen met pimozide, behalve als dit volgens uw arts onvermijdelijk is.
                                • Theofylline, een medicijn bij benauwdheidsklachten. Fluvoxamine versterkt de bijwerkingen van dit medicijn. Bij voorkeur kiest de arts een ander medicijn tegen depressiviteit of angststoornissen. Is dit niet mogelijk, dan zal uw bloed extra op de hoeveelheid theofylline moeten worden gecontroleerd. Dit moet ook extra gebeuren als u stopt met fluvoxamine, omdat dan het effect van theofylline kan afnemen. Neem ook contact op met uw arts wanneer u last krijgt van bijwerkingen zoals maagklachten, hoofdpijn, duizeligheid en aanvallen van epilepsie.
                                • Tizanidine, een spierverslapper. Fluvoxamine versterkt de bijwerkingen van dit medicijn, zoals slaperigheid en duizeligheid. Raadpleeg uw arts als u deze combinatie krijgt voorgeschreven.
                                • Sommige medicijnen tegen hiv. Vraag aan uw apotheker om welke medicijnen dit gaat.
                                • Het medicijn tegen kanker ibrutinib. Dit medicijn verhoogt de kans op bloedingen. Overleg met uw arts.

                                Bij combinatie met de volgende medicijnen is er een kleine kans op een ernstige bijwerking, het serotoninesyndroom.

                                • De pijnstillers pethidine, oxycodon en tramadol.
                                • Het medicijn tegen migraine sumatriptan.
                                • Het antibioticum linezolid.
                                • Medicijnen tegen depressie van de tricyclische groep amitriptyline, clomipramine, dosulepine, doxepine, imipramine, maprotiline en nortriptyline.

                                Overleg bij deze medicijnen met uw arts. Misschien kan uw arts u een ander medicijn voorschrijven die dit risico niet heeft. Moet u de combinatie wel gebruiken let dan op de verschijnselen, zoals: trillen, beven, bewegingsdrang, spiertrekkingen, opgewondenheid, verwardheid, angst, koorts, zweten, versnelde hartslag en een verminderd bewustzijn.

                                Er is bij deze verschijnselen niet altijd sprake van het serotoninesyndroom. Sommige van deze bijwerkingen kunnen ook bij uw ziekte horen of vanzelf weer weg gaan. Raadpleeg bij twijfel wel uw arts, omdat het een ernstige bijwerking is.
                                Vertel ook aan mensen uit uw naaste omgeving over deze bijwerkingen, omdat u ze door de verwardheid en het verminderde bewustzijn mogelijk niet altijd merkt. Zij kunnen dan contact opnemen met de huisarts.

                                Bij de volgende medicijnen is de kans op deze bijwerking relatief groot. Deze mag u niet samen met fluvoxamine gebruiken. Overleg met uw arts.

                                • Selegiline en rasagiline, medicijnen tegen de ziekte van Parkinson en
                                  fenelzine, tranylcypromine en moclobemide, medicijnen tegen depressie. Ook als u al gestopt bent met fluvoxamine duurt het een week voor u deze medicijnen veilig kunt gebruiken. Andersom duurt het twee weken voor u, na stoppen met deze medicijnen, met fluvoxamine mag beginnen. Bij moclobemide kunt u al één dag na het stoppen met paroxetine beginnen. Overleg met uw arts.

                                Twijfelt u eraan of een van de bovenstaande wisselwerkingen voor u van belang is? Neem dan contact op met uw apotheker of arts.

                                • Zwangerschap
                                  Meld het aan uw arts en apotheker als u zwanger bent of dit binnenkort wilt worden. Weeg met uw arts de ernst van uw ziekte af tegen het risico van dit medicijn voor het kind.
                                  Er is redelijk veel ervaring met het gebruik van dit medicijn tijdens de zwangerschap. En er zijn geen aanwijzingen op een sterk verhoogd risico op aangeboren afwijkingen bij de baby. Wel is bekend dat bij de baby ontwenningsverschijnselen kunnen ontstaan wanneer u dit medicijn voor lange tijd gebruikt tijdens de laatste 3 maanden van de zwangerschap (3e trimester). Dit merkt u aan trillen, een onregelmatige ademhaling, slecht drinken en hard huilen.
                                  Maar soms kan het ook schadelijk voor de baby of voor u zijn, als uw ziekte niet zo goed mogelijk behandeld wordt. Zo kunnen depressieve klachten ook schadelijk zijn voor de baby of voor u zijn. Stoppen met dit medicijn als u al zwanger bent wordt meestal niet aangeraden. Overleg daarom met uw arts over de voor- en nadelen. Zo mogelijk kunt u (tijdelijk) overstappen op een ander medicijn.

                                  Borstvoeding
                                  U kunt dit medicijn veilig gebruiken als u borstvoeding geeft. Dit medicijn komt in een heel kleine hoeveelheid in de moedermelk. De kans dat er bijwerkingen optreden bij de baby is klein. Maar niet helemaal uit te sluiten. Merkt u dat de baby de eerste weken slecht slaapt, suf is, veel huilt, slecht drinkt of niet goed groeit? Neem dan contact op met uw arts.

                                  Gebruikt u medicijnen op recept of die u zonder recept koopt? Wilt u helpen om de kennis over medicijngebruik tijdens zwangerschap en borstvoeding te vergroten? Meld dan uw ervaring bij Moeders van Morgen.

                                  • Nee, u mag niet zomaar stoppen met fluvoxamine. Stopt u in 1 keer? Dan kunt u last krijgen van klachten. Bijvoorbeeld angst, duizeligheid, draaierigheid, hoofdpijn, misselijkheid en zweten. Deze klachten worden ook wel onttrekkingsverschijnselen genoemd. Dit komt omdat uw lichaam gewend is aan dit medicijn. Niet iedereen heeft evenveel last van onttrekkingsverschijnselen.

                                    Wilt u stoppen met fluvoxamine? Overleg dan met uw apotheker of arts. U maakt dan samen een afbouwschema. U bouwt af in stapjes zodat u niet opeens last krijgt van onttrekkingsverschijnselen. U krijgt dan iedere week een iets lagere dosering.

                                    Vaak duurt het in totaal 2 tot 8 weken om te stoppen met fluvoxamine. Hoe snel u afbouwt hangt af van of u klachten krijgt. Kijk daarom, samen met uw arts en apotheker, hoe u reageert bij iedere stap. Zij kunnen u helpen als u klachten krijgt.

                                    Krijgt u opnieuw last van depressie, angst of paniek? Of krijgt u last van onttrekkingsverschijnselen? Bespreek dit dan met uw arts of apotheker.

                                    • De werkzame stof fluvoxamine zit in de volgende producten:
                                      • Fluvoxamine is sinds 1985 in Nederland op de markt. Het is op recept verkrijgbaar onder de merknaam Fevarin en als het merkloze Fluvoxamine en Fluvoxaminemaleaatin tabletten.

                                        Laatst bijgewerkt op 17-08-2021

                                        Disclaimer

                                        Deze tekst is opgesteld door het Geneesmiddel Informatie Centrum van de KNMP. Deze tekst is gebaseerd op de bijsluiter van het beschreven medicijn en op andere, wetenschappelijke bronnen. Zoals medische richtlijnen, standaarden en literatuur. Bent u benieuwd hoe het apotheek.nl-team dit doet? Bekijk dan de video. Hoewel bij het opstellen van de tekst uiterste zorgvuldigheid is betracht, is de KNMP niet aansprakelijk voor eventuele schade die zou kunnen voortvloeien uit enige onjuistheid in deze tekst. De officiële bijsluiter van dit medicijn vindt u bij het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen op: www.cbg-meb.nl.

                                        Vond u deze informatie nuttig?

                                        Stemt u ook op Apotheek.nl?

                                        Stemt u ook op Apotheek.nl?

                                        Dan zorgen we samen voor onze 4e award!

                                        Vind een apotheek

                                        Wilt u meer weten, of heeft u een vraag over uw eigen situatie? Dan raden wij u aan naar uw eigen apotheek te gaan. Uw eigen apotheker is op de hoogte van uw persoonlijke omstandigheden en kan u uitgebreid begeleiden bij uw medicijngebruik. Bent u niet in de buurt van uw eigen apotheek, dan kunt u hier ook andere apotheken vinden.
                                        Vind een apotheek blob

                                        Vraag het de webapotheker

                                        Vraag het de webapotheker

                                        Vraag het de webapotheker

                                        Het beste advies krijgt u bij uw eigen apotheek. Daar ontvangt u de zorg en begeleiding die is afgestemd op uw persoonlijke situatie. Mocht dit niet mogelijk zijn, dan kunt u een vraag stellen aan de webapotheker. Een team van apothekers beantwoordt uw vraag in principe binnen enkele werkdagen.

                                        Meldpunt medicijnen

                                        Werkt uw medicijn heel goed of juist niet? Wordt uw medicijn niet vergoed? Of heeft u last van een bijwerking? Meld uw ervaring
                                        Informatie wordt bijgewerkt: