Medicijnentrimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen

trimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen

Medicijnentrimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen

trimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen

Waar is dit medicijn voor?Ervaring bij kinderenHoe werkt dit medicijn en welk effect heeft het?Hoe lang duurt het voordat dit medicijn werkt?Hoe moet uw kind dit medicijn gebruiken?BijwerkingenHoe is dit medicijn verkrijgbaar?Meer informatie
  • Trimethoprim en sulfamethoxazol zijn antibiotica. Ze werken tegen infecties met bacteriën. De combinatie van deze twee antibiotica werkt tegen meer soorten bacteriën dan elk van beide afzonderlijk. De combinatie wordt co-trimoxazol genoemd.

    Artsen schrijven co-trimoxazol voor bij kinderen met infecties met bacteriën of met de Pneumocystis-schimmel, zoals:

    • blaasontstekingen;
    • luchtweginfecties, zoals:
      • longontsteking;
      • infecties bij cystische fibrose;
    • middenoorontstekingen;
    • Q-koorts.
    • Co-trimoxazol doodt veel soorten bacteriën. Na inname verspreiden de antibiotica zich via het bloed over het lichaam. Ze komen vooral goed in de blaas en luchtwegen (longen, luchtpijp, middenoor).
      Ze worden ook gebruikt bij besmetting met Brucella; dit is een ziekte die door besmet vee wordt overgebracht (brucellose).

      • Bacteriën kunnen via de plasbuis in de blaas terechtkomen en daar een blaasontsteking veroorzaken. Dit geeft klachten, zoals: 

        • vaak moeten plassen;
        • pijn bij het plassen;
        • pijn in de onderbuik;
        • troebele plas, soms met bloed;
        • regelmatig verlies van een beetje plas bij kinderen die zindelijk zijn.

        Bij kleine kinderen zijn huilen of koorts soms de enige verschijnselen.

        Co-trimoxazol wordt ook wel uit voorzorg toegepast bij kinderen met chronische blaasontsteking om te voorkomen dat de infectie weer terugkeert.

        • Co-trimoxazol kan worden gegeven bij longontsteking en bij infecties bij cystische fibrose.

          Co-trimoxazol wordt ook wel uit voorzorg toegepast bij kinderen met luchtweginfecties om te voorkomen dat de infectie weer terugkeert.

          • Een longontsteking is een infectie van het longweefsel. Uw kind voelt zich flink ziek, heeft koorts en vaak moet het hoesten. Ook kan het kind slijm ophoesten. Het ademen kan pijnlijk zijn en uw kind kan het benauwd hebben.

            Als andere antibiotica, zoals amoxicilline of azitromycine, niet gebruikt kunnen worden kan de arts co-trimoxazol voorschrijven.

            Artsen schrijven het ook voor bij een longontsteking door een bepaalde schimmel, namelijk Pneumocystis. Deze longinfectie komt bijna alleen voor bij kinderen met een sterk verminderde weerstand, zoals bij kinderen met hiv, bij kinderen die afweeronderdrukkende medicijnen gebruiken in verband met een transplantatie en bij kinderen die chemotherapie krijgen.

            Artsen schrijven het ook voor uit voorzorg bij een Pneumocystis-infectie, om een infectie te voorkomen bij kinderen die de infectie eerder hebben gehad en hier meer kans op hebben.

            • De klieren van de longen, alvleesklier, lever, darmen, huid en mond maken slijm aan, dat onder meer zorgt voor transport van afvalstoffen. Cystische fibrose (CF), ook wel cystic fibrosis of taaislijmziekte genoemd, is een erfelijke ziekte.

              Bij cystische fibrose is het slijm veel taaier dan normaal. Hierdoor is bijvoorbeeld het slijm in de luchtwegen moeilijk op te hoesten. Bacteriën en virussen zijn hierdoor moeilijker te verwijderen uit de longen, waardoor luchtweginfecties kunnen ontstaan.

              Artsen schrijven co-trimoxazol voor om een infectie te behandelen of uit voorzorg, om een infectie te voorkomen bij kinderen met CF die vaak een infectie hebben.

              • Bij een middenoorontsteking is de binnenkant van het oor ontstoken. Dit is het gedeelte dat zich in het hoofd, achter het trommelvlies bevindt. Meestal is een verkoudheidsvirus de oorzaak. Deze kan via het gangetje tussen het middenoor en de neus en keel het middenoor binnenkomen en daar een ontsteking veroorzaken. Soms is een bacterie de oorzaak van de ontsteking.

                Doordat het middenoor is ontstoken en het slijmvlies is opgezwollen, kan het gangetje tussen middenoor en neus en keel verstopt raken. Hierdoor lopen het pus en het slijm niet goed weg naar de keel. Dit geeft een drukkende oorpijn, soms met koorts of een loopoor.

                Meestal gaat een middenoorontsteking na een paar dagen vanzelf over. Een antibioticum is dan niet nodig. Bovendien is in de meeste gevallen een virus de veroorzaker van de infectie. Een antibioticum helpt daar niet tegen. Bij kinderen jonger dan 2 jaar kunnen de klachten langer duren.

                De arts schrijft soms een antibioticum voor bij kinderen jonger dan 2 jaar, als zij aan beide zijden een middenoorontsteking hebben, of als ze een loopoor hebben. Meestal schrijven ze penicilline voor. Als het kind geen penicilline mag hebben of niet verdraagt, kan de arts co-trimoxazol voorschrijven.

                • Q-koorts is een infectie met een bacterie. Uw kind kan met de bacterie besmet raken via bepaalde dieren. In Nederland is dit meestal door geiten, en soms door schapen.

                  Als uw kind de lucht met Q-koortsbacteriën inademt, kan hij/zij na 2 tot 6 weken Q-koorts krijgen.

                  Verschijnselen
                  Soms merkt uw kind niets van een besmetting. Bij kinderen die wel ziek worden, zijn de klachten meestal koorts, hoofdpijn en hoesten. De ziekte gaat vaak na 1 of 2 weken vanzelf weer over.

                  In zeldzame gevallen kan de Q-koorts chronisch zijn. Dit betekent dat de ziekte jarenlang kan duren. Uw kind kan dan klachten hebben, zoals vermoeidheid, koorts, benauwdheid, veel zweten en gewichtsverlies.

                  Behandeling
                  Een Q-koorts infectie kan vanzelf overgaan. Meestal schrijft de arts een antibioticum voor, om de kans op een chronische infectie te verminderen. Een kuur met 2 tot 3 weken trimethoprim met sulfamethoxazol (co-trimoxazol) is dan voldoende.

                  Als uw kind toch chronische Q-koorts heeft gekregen, schrijft uw arts co-trimoxazol voor, samen met het medicijn doxycycline. Uw kind moet deze combinatie dan vaak 2 jaar of langer gebruiken.

                • In de bijsluiter kunt u lezen dat co-trimioxazol wordt gebruikt bij:

                  • kinderen vanaf 6 weken met luchtweginfecties;
                  • kinderen vanaf 6 weken met middenoorontstekingen;
                  • kinderen vanaf 6 weken met blaasontstekingen.

                  Co-trimoxazol is bij deze aandoeningen officieel geregistreerd. Registratie betekent dat de fabrikant co-trimoxazol bij kinderen uitgebreid heeft onderzocht. De overheid heeft vervolgens goedgekeurd dat het medicijn voor kinderen gebruikt mag worden. Uit het onderzoek van de fabrikant blijkt dat het bij kinderen werkt en veilig is.

                  Er is ook onderzoek gedaan naar co-trimoxazol bij:

                  • kinderen vanaf 12 jaar met Q-koorts.

                  Deze aandoening staat niet in de bijsluiter, maar ook in dit geval blijkt co-trimoxazol te werken en is het veilig. Daarom schrijft de arts co-trimoxazol ook voor bij kinderen met deze aandoening. Dit wordt off-label-gebruik genoemd.

                  • Co-trimoxazol doodt veel soorten bacteriën, maar kan ook de Pneumocystis-schimmel doden. Na een paar dagen zullen de klachten van de infectie afnemen.

                    • De bacteriedodende werking begint enkele uren na inname. Een dosis werkt 10 tot 16 uur. Na een paar dagen nemen de klachten van de infectie af.

                      • Kijk voor de juiste dosering op het etiket van de apotheek.

                        Hoe?

                        Hieronder vindt u per toedieningsvorm hoe uw kind het medicijn het beste kan gebruiken.

                        • Tabletten: innemen met een glas water.
                          • Heeft uw kind moeite met het heel doorslikken van een tablet? Bekijk dan het instructiefilmpje 'Slikken van medicijnen'. Hierin kan u zien hoe een kind de tablet het beste kan innemen.
                          • Blijft uw kind problemen houden met het innemen van het medicijn? Vraag dan aan de arts of apotheker of er een andere toedieningsvorm is die uw kind gemakkelijker kan innemen.
                        • Drank: schud de fles voor gebruik. Meet de juiste hoeveelheid af met het maatbekertje of de maatlepel. Laat uw kind die hoeveelheid opdrinken. Spoel het maatbekertje na met wat water en laat het kind dat ook opdrinken.
                        • Injectie: de injectie wordt klaargemaakt en toegediend door een verpleegkundige of arts.

                        Wanneer?

                        Het hangt af van de klachten wanneer uw kind dit medicijn moet innemen.

                        • Laat het medicijn innemen tijdens of vlak na het eten of met wat voedsel. Het kind vermindert daarmee de kans op misselijkheid.
                        • Gebruikt het kind het medicijn 1 keer per dag, bijvoorbeeld om een blaasontsteking te voorkomen? Het kind kan het medicijn dan het best 's avonds innemen voordat het gaat slapen. Laat het kind eerst de blaas leegplassen en geef daarna het medicijn. Het medicijn komt in de urine terecht en werkt dan de hele nacht in op de blaas. Zo heeft het kind er het meest profijt van.
                        • Gebruikt het kind dit medicijn 2 tot 4 keer per dag? Verdeel dan de doses zo goed mogelijk over de dag, voor een constant effect. Kies vaste tijdstippen, dan vergeet u minder snel een dosis te geven.

                        Hoe lang?

                        De kuurduur hangt af van de plaats en de ernst van de infectie. Normaal gesproken duurt een kuur 3 dagen tot 2 weken. Bij sommige infecties langer, namelijk enkele weken tot maanden. Bij chronische Q-koorts kan de behandeling 2 jaar of langer duren.

                        Houd er rekening mee dat dit een kuur is die het kind niet mag onderbreken en helemaal moet afmaken. Ook al zijn de infectieverschijnselen al vóór afloop van de kuur verdwenen: dit betekent nog niet dat alle bacteriën of schimmels zijn verdwenen.

                        Als het kind allergische reacties of ernstige bijwerkingen krijgt, moet het kind wel stoppen met de behandeling. Neem in dat geval direct contact op met de arts.

                        Als het kind allergische reacties of ernstige bijwerkingen krijgt, moet het kind stoppen met de behandeling. Neem in dat geval direct contact op met de arts.

                        • Behalve het gewenste effect kan dit medicijn bijwerkingen geven. De meeste bijwerkingen die bekend zijn, zijn gemeld bij volwassenen. Over bijwerkingen bij kinderen is minder bekend dan bij volwassenen. Waarschijnlijk kunnen de bijwerkingen die bij volwassenen gemeld zijn, ook voorkomen bij kinderen. Zie voor deze bijwerkingen en hoe vaak deze voorkomen de informatie over trimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen bij volwassenen.

                          Bijwerkingen waarvan bekend is dat ze kunnen voorkomen, zijn:

                          Bijwerkingen waarvan bekend is dat ze bij kinderen kunnen voorkomen, zijn:

                          • Overgevoeligheid voor dit medicijn. Het is te merken aan huiduitslag, jeuk en galbulten. Raadpleeg dan de arts.
                            Andere verschijnselen zijn koorts, rillingen, hoest, gewrichtspijn of kortademigheid. In zeldzame gevallen: duizeligheid, flauwvallen, een opgezwollen gezicht, lippen, tong of keel. Het kind kan dan erg benauwd worden. Of er kan een ernstige huidziekte ontstaan met uitgebreide roodheid en blaren op de huid.
                            Stop dan met dit medicijn. Waarschuw in al deze gevallen direct een arts, of ga naar de Eerste-hulpdienst.
                            Blijkt het kind inderdaad overgevoelig voor dit medicijn, meld dat dan altijd aan de apotheker. Het apotheekteam kan er dan op letten dat het kind dit medicijn of soortgelijke medicijnen niet opnieuw krijgt.
                          • Maagdarmklachten, zoals misselijkheid, buikpijn, diarree en winderigheid. Zelden of zeer zelden braken, minder eetlust, buikpijn en verstopping. Als het kind hier last van krijgt, kun u de tabletten of drank het beste vlak na het eten geven.
                            In zeldzame gevallen ontstaat een ernstige diarree. Waarschuw dan de arts.
                          • Duizeligheid en hoofdpijn.
                          • Minder rode en witte bloedcellen, en bloedplaatjes. Onverklaarbare koorts, keelpijn, blaren in de mond en keel, plotselinge blauwe plekken, bloedneuzen, extreme vermoeidheid of donkerblauwe of paarse verkleuring van huid of slijmvliezen, kan duiden op bloedafwijkingen. Waarschuw dan de arts.

                          Heeft uw kind last van een bijwerking? Meld dit dan bij het bijwerkingencentrum lareb. Hier worden alle meldingen over bijwerkingen van medicijnen in Nederland verzameld. Ik wil een bijwerking melden

                          • Regelmatig: bij meer dan 30 op de 100 mensen
                            Soms: bij 10 tot 30 op de 100 mensen
                            Zelden: bij 1 tot 10 op de 100 mensen
                            Zeer zelden: bij minder dan 1 op de 100 mensen
                            • Trimethoprim met sulfamethoxazol is voor kinderen te verkrijgen in:

                              • tabletten;
                              • drank;
                              • injectie.
                              • Meer informatie over dit medicijn vindt u bij trimethoprim met sulfamethoxazol bij kinderen bij volwassenen. In deze tekst vindt u onder andere informatie over:

                                • wat u moet doen als een dosis is vergeten;
                                • of het mogelijk is om zomaar met dit medicijn te stoppen;
                                • of het medicijn samen mag met andere medicijnen.

                                Voor deze onderwerpen is de informatie voor kinderen en volwassenen hetzelfde, of is er geen specifieke informatie voor kinderen bekend.

                                Laatst bijgewerkt op 26-03-2021

                                Disclaimer

                                Deze tekst is geschreven door het Geneesmiddel Informatie Centrum van de KNMP. Voor het opstellen van deze teksten is gebruik gemaakt van het Kinderformularium van het NKFK en andere wetenschappelijke bronnen. Hoewel bij het opstellen van de tekst uiterste zorgvuldigheid is betracht, is de KNMP niet aansprakelijk voor eventuele schade die zou kunnen voortvloeien uit enige onjuistheid in deze tekst.

                                Vond u deze informatie nuttig?

                                Vind een apotheek

                                Wilt u meer weten, of heeft u een vraag over uw eigen situatie? Dan raden wij u aan naar uw eigen apotheek te gaan. Uw eigen apotheker is op de hoogte van uw persoonlijke omstandigheden en kan u uitgebreid begeleiden bij uw medicijngebruik. Bent u niet in de buurt van uw eigen apotheek, dan kunt u hier ook andere apotheken vinden.
                                Vind een apotheek blob

                                Vraag het de webapotheker

                                Vraag het de webapotheker

                                Vraag het de webapotheker

                                Het beste advies krijgt u bij uw eigen apotheek. Daar ontvangt u de zorg en begeleiding die is afgestemd op uw persoonlijke situatie. Mocht dit niet mogelijk zijn, dan kunt u een vraag stellen aan de webapotheker. Een team van apothekers beantwoordt uw vraag in principe binnen enkele werkdagen.
                                Informatie wordt bijgewerkt: